Back

ⓘ जिओन मातसुरी




जिओन मातसुरी
                                     

ⓘ जिओन मातसुरी

जिओन महोत्सव वार्षिक रूपमा जापानको क्योटोमा मनाइने सबैभन्दा प्रसिद्ध चाडपर्व मध्येको एक हो । यो जुलाईको पूरा महिनाको लागि मनाइन्छ र जुलाई २१ र जुलाई २४ मा एक यमबोको जुन्को परेड द्वारा मुकुट लगाइदिइने गरिन्छ । यसको नाम क्योटोको जिओन जिल्लाबाट लिइएको हो ।

क्योटोको शहरी क्षेत्रमा तीनवटा रातहरूका ट्राफिकहरू लाई पैदल यात्रीको लागि आरक्षित गरिएको हुन्छ । जिओन मातसुरी का तीनवटा जुलाई १६ र जुलाई २३ का रातहरूलाई योइयामा 宵 山, जुलाई १५ र जुलाई २२ का रातहरूलाई योइयोइयामा 宵々山 र जुलाई १४ र जुलाई २१ का रातहरूलाई योइयोइयोइयामा 宵々々山 को रूपमा चिनिन्छन् । सडकहरू रातको समयमा लगाइएका स्टालहरू याकीटोरी बारबेक्यू चिकन स्केवरहरू, ताईयाकी, ताकोयाकी, ओकोनोमियाकी, परम्परागत जापानी मिठाइहरू र धेरै अन्य पाक भोजनहरूले भरिभराउ हुन्छन् । युकाटा समर किमोनो लुगा लगाइएका धेरै महिलाहरू उनीहरूको परम्पारिक पर्स र पेपर पङ्खाहरू चारैतिर हिंड्छन् ।

                                     

1. इतिहास

यो उत्सव शुद्धिकरण अनुष्ठान गोर्यो-ई को भाग को रूपमा उत्पन्न भएको हो, जसमा देवताहरू लाई आगो, बाढी र भूकम्प को कारण मानिन्थ्यो । ८६९ मा, व्यक्तिहरूले प्लेग र महामारीबाट पीडित भएका थिए र यसको कारण देवता गोजु तेन्नो 牛頭 天王 लाई दिइएको थियो । सम्राट सेइवाले मानिसहरू लाई यासाका तीर्थस्थान मा गई सुसानू-नो-मिकोटो देवतालाई प्रार्थना गर्नु भनि आदेश दिए । यासाका तीर्थालयबाट पुरानो जापानको प्रत्येक प्रान्तको शिनसेन-एन, एउटा बगैचा, का लागि छैसठ्ठी विशिष्ट शैलीका हल्बर्डहरू तयार पारिएका थिए र गुडाउन मिल्ने पोर्टेबल मूर्तिहरू मिकोशी पनि सँगै बनाइएका थिए । जहाँ-जहाँ एक प्रकोपको फैलावट भयो त्यहाँ-त्यहाँ यो अभ्यास दोहोर्याइएको थियो । ९७० मा, यो एक वार्षिक कार्यक्रम भनि आदेश भएको थियो र आजसम्म निरन्तर चलिरहेको छ । समयको साथ बढ्दो शक्तिशाली र प्रभावकारी व्यापारी वर्गले त्यो महोत्सवलाई थप विस्तृत बनाएका छन् ।

१५३३ मा, अशिकागा शोगुनेटले सबै धार्मिक घटनाहरूलाई रोकाए । उनीहरूले जुलूस ननिकालि अनुष्ठान बिना काम गर्न सक्थे भनि मानिसहरूले विरोध गरे । यसले चाडको हालको प्रगतिलाई जनाउदछ । शताब्दी गेखिका साना गुडाउन मिल्ने पोर्टेबल हराएका वा क्षतिग्रस्त भएका मूर्तिहरू लाई प्रतिस्थापन गरी नयाँ टेपेस्ट्रीहरू लगाइएका छन् । प्रयोगमा नभएका बेलामा भने, रथ मूर्तिहरू र राजपत्रहरू स्थानीय जनताको हेरचाहमा क्योटोको सम्पूर्ण केन्द्रीय व्यापारी जिल्लाको विशेष पसलमा राखिएको हुन्छ ।